الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

283

مفاتيح الجنان (فارسى)

و شايستهء آمرزش ، عفوت ، عفوت را خواهم ، خدايا ! من بندهء تو ، فرزند بندهء تو ، فرزند كنيز توام ، ناتوانم به رحمتت نيازمندم ، تو فرود آورندهء دارايى و بركت بر بندگانت هستى ، چيره و توانايى ، كارهاى بندگان را شمرده‌اى ، و روزىشان را قسمت كرده‌اى ، و زبانها و رنگهايشان را مختلف قرار دادى ، آفرينشى از پس آفرينش ديگر ، بندگان كرانه‌هاى دانشت را نمىدانند ، و جايگاهت را اندازه ندارند ، و همهء ما نيازمند به رحمت توييم ، روى از من برمتاب ، و مرا در عمل و آرزو و قضا و قدر از شايستگان بندگانت قرار ده . خدايا مرا باقى بدار به بهترين بقاء ، و بميران به بهترين مرگ ، بر پايهء دوستى دوستانت ، و دشمنى با دشمنانت ، و ميل به سويت ، و ترس از حضرتت ، و خشوع و وفا و تسليم در آستانت ، و تصديق به كتابت ، و پيروى از روش پيامبرت . خدايا آنچه در دلم مىباشد از شك يا ترديد يا انگار يا نااميدى يا خوشى هواپرستانه يا كبر يا سركشى يا خودبينى يا ريا يا ميل به شهرت يا نفاق‌افكنى يا دورويى يا كفر يا نافرمانى يا گناه يا فخرفروشى يا هرچه كه نزد تو ناخوشايند است ، پس از تو درخواست مىكنم اى پروردگارم كه آنها را تبديل كنى به ايمان به وعده‌ات و وفاى به پيمانت و خشنودى به قضايت و پارسايى در دنيا و رغبت به آنچه نزد توست ، و انتخاب نيكو و آرامش و توبهء خالص ، همهء اينها را از تو درخواست مىكنم اى پروردگار جهانيان ، بار خدايا از روى بردبارىات نافرمانى شوى ، و به خاطر كرم و بخشندگىات اطاعت گردى چنان‌كه گويا نافرمانى نشدى ، و من و هر كه نافرمانىات